Wandelverslagen2012 - 2011
JUBILEUMTOCHT WIOS ‘81 Zondag 23 oktober 2011Deze tocht wordt gehouden ter gelegenheid van het 30-jaar bestaan van de WIOS en wat een cadeautje: een stralende zondag, wat wil je nog meer. Veel wandelaars die er zin in hebben. Ik heb afgesproken met Ria en Annemieke en kom allerlei bekenden tegen, Henk, Eduard, Ronald etc etc. Nu heb ik twee dingen te doen (maar daar zijn vrouwen goed in!) lekker bijkletsen en een beetje op de route letten en Annemieke attenderen op leuke plaatjes want zij gaat foto’s maken voor de website">Iets na negen uur zijn we weg het belooft een tocht te worden van “brug tot brug” maar we moeten eerst nog geduld hebben omdat we een lusje maken via de Berg en Dalseweg. Hierover valt niet veel te vertellen, en wat wij dames te vertellen hebben, dat zet ik lekker niet op papier. Het wordt leuk we lopen langs de walmuur van het Hunnerpark en passeren de Vier Jaargetijden. Peter Bruining zou hier uren over kunnen vertellen, de Karolingische kapel enfin het hele Bataafse en Romeinse tijdperk o.a. Julius Ceasar die hier “knarsetandend de Bataven aan zag komen” . Jaja, die Julius, wat natuurlijk wel leuk is dat hier nog steeds een prachtige burcht staat de Belvedère waar Annemieke binnenkort gaat eten en Joop en ik hadden daar ons huwelijksdiner, nee, de huwelijksnacht was ergens anders. We duiken naar beneden en genieten van het altijd weer prachtige uitzicht op de rivier, onze rivier, de Waal. Heerlijk steeds zie ik weer bekenden o.a. Jos (van zusje Corrie die er helaas niet bij kon zijn). Dan de trappen op naar de fietsbrug met de goedgekozen naam de Snelbinder. Lies Wesseling
Na instructie van de digitale fotocamera van Marianne ben ik rustig begonnen aan de wandeltocht…... maar het rustig was snel voorbij want na iedere foto moest ik effe rennen om weer bij mijn wandelmaatjes van die dag (Lies, Ria, Eduard en Henk) aan te sluiten. Want zij gaven mij zo nu en dan ook tips waar ik mooie foto’s van kon maken. We waren een hecht fototeam. Nu ik deze taak had toebedeeld gekregen kwam ik nog meer tot de ontdekking van wat voor een moois wij als wandelaars allemaal tegenkomen onderweg je staat er dan nog meer bij stil…. Om maar een paar voorbeelden te noemen op deze dag: de prachtige natuur in zijn warme herfstkleuren, monumentale gebouwen, beeldhouwwerken, keramiek, de Snelbinder, de Waal, de Waalbrug, paarden, koeien, schapen, ganzen, pony’s, de WIOS verzorging en …. de wandelaars. Voor mij dus onderwerpen genoeg. Door deze bezigheden kwam ik natuurlijk ook weer diverse – voor mij nieuwe – wandelaars tegen waar ik leuke, boeiende en humoristische gesprekken mee heb gehad. En …. wat een zonnetje al niet doet bij de wandelaars, ze worden er vrolijk en blij van. Ook ben ik tijdens deze tocht tot de ontdekking gekomen dat er weer zoveel wandelpaden zijn die ik nog niet bewandeld heb, prachtige stukken door bossen en weiden….. ja en ik moet toegeven over de Waalbrug is het ook mooi hoor….. We hebben Oosterhout en Bemmel nu van eens van een andere kant kunnen bewonderen. De wandelroute was weer prima uitgezet door Peter en Henny. Bij de finish waren al degenen aanwezig die er voor hebben gezorgd dat wij een zeer geslaagde dag hebben gehad. En wie o wie waren dat dan: Klaas, Marianne, Mieke, Willie, Ben, Gerrie en al degene die ik vergeet op te noemen. Ook weer een extra bedankje voor onze verzorging. Want met de koffie, soep en broodjes worst wandelt het een stuk gemakkelijker…. Een bedankje voor al de vrijwilligers van die dag. En… het was weer een dag om nooit te vergeten. Wandelgroeten,
28e Pegasus Wandeltocht 22 oktober 2011Dit wandelevenement is bedoeld als herdenking aan de historische vluchtoperatie “Pegasus” die in oktober 1944 plaatsvond. Het was destijds de bedoeling ondergedoken militairen van de operatie Market-Garden evenals piloten en verzetsstrijders door bezet gebied naar de overzijde van de Rijn te brengen. De eerste poging werd met 150 ontvluchte onderduikers een groot succes, de tweede en laatste een jammerlijke mislukking. De tocht voert de deelnemers langs gedeelten van de oorspronkelijke routes van Wekerom naar Renkum en via Wageningen, Bennekom en Edese bossen weer terug naar het eindpunt, hotel De Bosrand. Diverse oude legervoertuigen van de vereniging Keep them Rolling vormen het transport van het eindpunt naar de start bij ’s Heeren Loo. Er kan gekozen worden uit 3 verschillende afstanden, n.l. 10, 20 of 30 kilometer. Wij hebben vandaag voor de 20 kilometer gekozen en deze route brengt ons langs hele mooie heidevelden en bosgebieden. Mooie vergezichten over de berijpte heidevelden en soms een mooi idyllisch plekje als je de moeite neemt om 30 meter van de route af te wijken. Plekjes waar je leuke foto’s kunt nemen, zeker als het weer zo mooi is als vandaag. De route kent vele leuke paadjes waarvan er enkele verkend zijn door wilde zwijnen en daardoor niet meer mooi egaal zijn. Het is een mooie tocht die helaas op het punt staat om te verdwijnen van de wandelkalender. De organisator VVV-Ede gaat op in een groter geheel waardoor de organisatie op losse schroeven komt te staan. Dit geldt ook voor de Capitulatie wandeltocht in Wageningen die ook door VVV-Ede wordt georganiseerd. Het zou toch zonde zijn als deze twee mooie tochten verdwijnen. Wij, en dat zijn Wil en Ramon Nab en mijn vrouw Marianne en ik, hebben vandaag nog een keer kunnen genieten van deze tocht. Klaas
23e Irenemars 16 oktober 2011Heerlijk om met dit prachtige nazomer weer zo’n mooie en gezellige tocht te mogen lopen. Dank aan Harmonie Irene voor de goede organisatie en goed uitgezette route. Wij zijn ’s morgens om 8 uur gestart vanuit Beers en richting Linden gelopen. Dit is een mooi stukje rond de Kraaijenbergse plassen. Op de plassen was het druk, er lagen diverse bootjes met vissers op het water. Of de vis wilde bijten weet ik niet maar de vissers hadden ook prachtig weer. De zon was er volop bij en werd al lekker warm op de rug terwijl er op enkele stukjes de rijp nog op het gras lag van een koude nacht. Bij de jachthaven van Linden was de Wios rust ingericht, hier hebben we even een kopje koffie gedronken. Vanaf hier ging het verder rond de plassen en werd de weg tussen Cuijk en Grave overgestoken en kwamen we al snel bij de 2e rust. Deze was ingericht bij de oude korenmolen, een mooie locatie waar we even genoten hebben van een kop lekkere tomatensoep en koffie. Het plassengebied lag nu achter ons en had plaatsgemaakt voor een leuk stuk bos. Mooie paden en een leuk smal bospaadje wat ons langs enkele mooie vennetjes voerde . Na nog een koffiestop in een oude kapschuur werd de route richting Beers vervolgd. Een mooi gevarieerd landschap, akkers, weiden en bos wisselden elkaar af. Terug in Beers konden we terugkijken op een zéér geslaagde en mooie wandeling. Klaas
Jubileumreis 2 oktober 2011Wat een fantastische mooie dag, schitterend weer en een schitterende omgeving. We hebben met z'n allen genoten van deze jubileumreis ter gelegenheid van het 30 jarig bestaand. 's Morgens om kwart voor acht stapten de 1e deelnemers bij het Triavium in de bus. Vanwege de mist een kwartiertje later dan de bedoeling was. Daarom snel doorgereden om in Wijchen bij het station nog een grote groep Wios-leden op te halen. Toen een ieder zijn plaats in één van de drie bussen had gevonden zijn we op weg gegaan naar het Ahrdal in Duitsland. De bestemming van de reis was Ahrweiler gelegen in het Ahrdal. Hier in dit mooie stadje kon een ieder die dit wilde genieten van de wijnfeesten. Er was ook de mogelijkheid om een deel van “ Der Rotweinwanderweg” te lopen. Hiervoor werden degenen die dat wilde naar Altenahr gebracht. Hier is het startpunt van deze mooie route. Wij hadden gekozen voor de mogelijkheid om naar Dernau te lopen, een afstand van ongeveer 8,3 km. De afstand tot Ahrweiler was te ver, ongeveer 18,7 km, voor de tijd die beschikbaar was. Je loopt hier echt geen 6 km per uur. Wij zijn om ca. 11.30 uur gestart en waren om 13.40 uur in Dernau. Onderweg hebben wij soms met verbazing naar de mooie omgeving gekeken. Al lopend door de wijngaarden hadden wij vaak een prachtig uitzicht op het dal met de mooie dorpen zoals Altenahr, Rech en Dernau. In de wijngaarden waren al vele druiventrossen geplukt maar er hingen ook nog vele trossen. Vanwege het mooie weer en de wijnfeesten was het erg druk met wandelaars op de route. Op enkele punten (nauwe doorgangen) had dit filevorming tot gevolg. Desondanks was het schitterend! Na afloop van de tocht werden we door de bussen naar Ahrweiler gebracht waar we nog even het stadje in konden lopen, niet te lang want er moest op tijd vertrokken worden richting Kessel voor het diner. Hier moesten we zo rond 18.00 uur zijn maar door, een niet aangegeven wegafsluiting, werd dit 3 kwartier later. Het heerlijke diner wat we hier voorgeschoteld kregen maakte de vertraging meer dan goed. Na een lekkere rundvleessoep die geserveerd wed aan tafel was het vervolg van het diner in buffetvorm. Keuze genoeg in vlees, groente aardappels, frites en salades en daarna drie verschillende toetjes. Compliment aan de kok en het overige personeel die alles heel vlotjes lieten verlopen. Om even na 21.00 uur gingen de bussen weer richting Nijmegen. Het grootste compliment gaat echter uit naar Gerrie Koenders die voor de leden een prachtige reis had uitgezocht. Goed geregeld en perfecte verzorging. Gerrie, dank je wel. Klaas
35e PaschaliswandeltochtOp 25 september organiseerde wsv Paschalis haar 35e Paschaliswandeltocht, een jubileumtocht. Om hier en bijzonder tintje aan te geven was de inschrijfprijs laag gehouden, n.l. 1 euro en was er voor elke deelnemer een presentje. Marianne en ik hadden met Wil en Ramon Nab afgesproken om deze tocht te gaan lopen. Opa en kleinzoon waren al aanwezig toen wij in Woezik arriveerden. Over de afstand waren vooraf geen afspraken gemaakt en ter plaatse werd besloten om de 20 km route te nemen. Tegen acht uur vertrokken wij vanuit jeugdhuis Woezik, inmiddels hadden Pierre Detmers en Willie van Rosmalen zich ook bij ons groepje aangesloten. Het was heerlijk wandelweer, eerst een beetje nevelig, later een lekker zonnetje. We hebben lekker lopen kletsen met elkaar en vakantieverhalen uitgewisseld. Het was voor mij de eerste tocht sinds de 4Daagse. Gelukkig ging het weer goed, geen last meer van een vervelende knieblessure. Onderweg hebben we gebruik gemaakt van 2 verzorgingsmomenten, n.l. een caférust in Wijchen en de wagenrust van onze eigen wandelvereniging Wios ’81. Bij deze rust was het gezellig druk met opvallend veel Wios leden. Niet eens verbazingwekkend als je beseft dat er van de bijna 500 deelnemers aan deze tocht er 55 lid zijn van Wios ’81. Na genoten te hebben van koffie en natuurlijk het bekende broodje worst was het nog een klein stukje naar het eindpunt met soms een kleine toevoeging aan de route door Pierre.. Ik heb deze dag genoten van deze goed georganiseerde wandeltocht, van het goede gezelschap en het mooie nazomer weer. Klaas
Elfstedentocht 2011Na 750 trainings-km's durf ik het aan de "Tocht der Tochten te beginnen. We hebben een fijne camping gevonden in Dedgum, vlakbij Parrega, 3 km onder Bolsward. Het voelt goed daar midden in de weilanden met uitzicht wat beestenspul in de wei vanuit de voortent. Joop zal mij iedere morgen naar de diverse startlocaties brengen en zorgen dat ik daar om 06.45 ben om dan om 07.00 uur te kunnen starten. Natuurlijk vraag ik mij af, ga ik het redden?
Dinsdag 31 mei 2011 - Leeuwarden - Sloten Wekker op 05.15 uur, op naar Leeuwarden, naar de Harmonie (stadsschouwburg) parkeren is geen probleem, binnen is het uiteraard druk. Het startschot (wat een paar keer mislukt) wordt gegeven door de burgemeester van Littenseradiel en dan zijn we weg. Ik zwaai nog een keertje naar Joop. Zie meteen bekenden van OLAT Hennie en Anja, wensen elkaar succes en dan op weg. Het weer: het miezert een beetje, vooralsnog voldoende voor regenjasje. Leeuwarden uit gaat over niet interessant industrieterrein en over de Nijlandsdyk naar Boksum (6km) daar staat een Rode Kruiswagen en omdat het miezeren is overgegaan in gewoon regen doe ik mijn regenbroek aan. Hé lekker, lekker warm ook, ik weet niet precies wat de temperatuur is maar schat een graad of 13 - 14. Er wordt nog weinig gezegd onderweg. In Easterwierrum (Oosterwierum) 14,5 km is een Rode Kruispost, toilet en rust. Ik ga in de rij staan voor het toilet, maar niet nog eens een keer voor de thee, probeer in de kleine schuur een plaatsje te vinden en kom terecht bij Eric en Isis. Ik heb een camelbag (draagzak waar je drinken in kunt doen en dat weer in de rugzak) bij me met drinken en broodjes en na 5 minuten houd ik het voor gezien, te druk, benauwd, niet prettig. Verder naar Boazum op 18 km, daar tref ik Klaas, Marianne en Ronald en Mieke (WIOS Nijmegen). Zij vertrekken net en zo heb ik plaats op een bankje buiten, kan ook aan thee komen. Ik besluit dat de regenbroek uit kan, het is zwaar bewolkt maar vrijwel droog. Zo hé hé! Mijn plan is vanaf hier door te lopen naar Sneek. Dit gaat via Scharnegoutem (22 km), en dan: verrassing daar staat Joop met bouillon. Dat laat ik niet lopen, heerlijk! Zo nu op naar Sneek (26,5 km), daar moet gestempeld worden (12.15 uur) en krijgen we soep. Het klopt allemaal , alleen er is geen zitplaats, wandelaars zitten op fietsenrekken en op de grond. Ik heb geluk en vind een plaatsje op een stenen muurtje. Met een plastic zak eronder is het te doen, maar lang blijf ik niet zitten. Omdat het nog zwaar bewolkt is valt het stadsbeeld, o.a. de Watertoren een beetje in het niet. Ik heb wat moeite om de routepijlen te vinden. Het is op de grond geschilderd grote W met 11, Het wandelpeloton is al aardig uit elkaar en in de stad is het ook wat drukker, de brug is open geweest, vervolgens zie ik niet meer waar ik naar toe moet. Na even wachten zie ik weer wat wandelaars aankomen en gezamenlijk vinden we het "spoor" terug. Zal wel aan mij liggen. Dus door naar het Wapen van IJlst, ditmaal langs de Geeuw, ik hoor gesnater van eenden, waterhoentjes etc maar zie ze niet door het hoge gras. IJlst is niet ver (31,5) km en ook daar moet gestempeld worden (13.25) en dit keer is het een gezellig café, waar ik even op m'n gemak een cola ga drinken, goed voor de energie (die zal ik nog nodig hebben). Een eindje verder passeer ik 2 mannen die via een touwtje met elkaar verbonden zijn: het zijn Luuk en Jan (blind). Luuk roept pas op Jan er passeert een hinde op rechts en ik antwoord nou bouwjaar 45 hoor! Nog wat commentaar heen en weer en weg ben ik. Ik heb Joop gevraagd ergens bij Jutrijp te staan. (35 km) We lopen door het wijde land en ineens zie ik in de verte een Dixie (dat komt goed uit). Het blijkt dat daar een "geheime" stempelpost is en we krijgen er beschuit met kaas en roggebrood. Na zo'n 300 mtr staat Joop te wachten, toch nog maar een keertje bouillon genomen. Heerlijk! Ik krijg commentaar van Luuk en Jan dat ik "aan de drugs" ben. Toch zoals zo vaak het venijn zit in de staart: Van tevoren heb ik de route gedownload en er staan maar een paar regels: Op kruising Hettingawei/Jeltemawei RA richting Hommerts en Spannenburg, op kruispunt Woudsend rechtdoor veehouder Bouma. Ik loop en loop, doe het jasje uit, nee te koud op de schouder, jasje aan, iets drinken, iets eten, er komt geen einde aan deze weg, de gezichten om mij heen staan allang niet vrolijk meer. Ik loop een beetje te neuriën, maar het maakt de weg niet korter. Het blijkt dat dit een stuk is van meer dan 10 km. Dan snap je dat de fut er even uit gaat. Helemaal aan het einde bij boer Bouma staat Joop, kan ik even uitmopperen, hij moppert gelukkig niet terug, maar ondertussen is het wel veel blauwer in de lucht geworden en zo komt het dan toch nog goed. Nu door het weiland, klein stukje onverhard, verder over betonplaten naar Sloten. De training vooraf komt me nu goed van pas, want ik houd het nog vol. Over de brug bij Sloten staat Joop weer te wachten, maar goed ook, want ik weet niet waar de finish is. Het is smal en druk en Joop wijst: daar is de blauw/gele vlag. Afstempelen (16.57 uur) en de eerste dag is binnen. Het was 50 km. We zitten kort op een terrasje met een biertje en gaan terug naar Dedgum naar de camping, douchen, eten, (kip-mie-boontjes) en slapen.
Woensdag 1 juni 2011 Sloten - Workum Wekker iets eerder 05.00 uur. Prachtige zonsopgang, zelfs even een paar foto's gemaakt. Start naar Sloten is 45 km, eerst even thee gedronken en het is al wat gezelliger als gisteren natuurlijk omdat het weer ook veel gezelliger is. Via Balk gaat de route door het Gaasterland, het bos van Rys. Dit is erg mooi, veel vogeltjes, die hebben er ook zin in vandaag. Ik heb begrepen dat er zo'n 800-820 deelnemers zijn aan de 5-daagse tocht, maar je kunt ook 1 dag meelopen. Organisatie is niet scheutig met informatie. Het eerste deel van deze dag gaat door bosrijk gebied, als we uit het bos komen, kom je in Oudemirum, op 15 km is er bij het dorpshuis It Rode Klif een rustpost, Rode kruis. Erg druk, geen zitplaats, ik ben nog niet moe en besluit Ronald te bellen (hij komt tenslotte uit Friesland) en vraag weet jij nog een betere rustplaats, ja hoor iets verder half uurtje of zo bij de Vier Heemskinderen. Ik ben al onderweg. Na een poosje gevonden, zij zitten aan de capuccino, ik bestel thee en cola bij een goedwillend jongmens hij zegt overal ja op, neemt alle bestellingen op maar schrijft niets op, dus geen thee. Ik ga naar binnen om het zelf op te halen, niemand, dan komt de jongen weer binnen, hij weet niet waar de theeglazen staan. Hij geeft me een flesje cola, maar weet niet waar de opener is. Als zijn baas binnenkomt vraag ik om de rekening, want dat weet de jongen ook niet. Baas krijgt de schuld, de jongen is net 1 uur binnen. Niet slim van de baas. Ondertussen wordt het drukker op het terras en uiteindelijk ben ik blij dat ik met enige moeite toch m'n drankjes heb. We blijven nog gezellig kletsen en besluiten dan toch maar om verder te gaan. Nog geen km verder worden we opgewacht door vrijwilligers met een Petit Fourtje met het cijfer 65 erop. Het is de 65e Elfsteden (wandel) Tocht, later hoor ik dat ze staan op precies 65 km. Lekker hapje. Als ik verder loop hoor ik ineens zingen "Ik sta op wacht" , nou dat is ook van een bepaalde generatie zeg ik en verwacht er niet veel van. Blijkt toch een jongere generatie te zijn ik maak er een opmerking over en meteen gaan ze over op "het land van Maas en Waal" dat is beter. Beetje afleiding is welkom, ondertussen geniet ik wel enorm van het Friesche land, de strakblauwe lucht, het briesje, de ruimte, heerlijk, zo had ik het gehoopt te beleven. Via Mirns gaat het richting "de dijk". Onder andere slechtere (weers)omstandigheden gevreesd lang, saai etc. Eerst nog even een Rode Kruispost/toilet en dan de dijk op. Het is geweldig, het wijde IJsselmeer met in de verte de witte puntjes van zeilboten, het mag van mij uren duren. Ondertussen kom ik Hennie en Anja van OLAT nog tegen en we lopen even samen op. Zij hebben bij Laaksum in een visrestaurantje gezeten. Even verderop staan uitbundige klaprozen, margrieten en korenbloemen. Joop meldt zich dat hij voor Stavoren klaarstaat met de bouillon , het is een feestje. Het weer is geweldig, niet te warm, echte Hollandse luchten, zo lopen we het stadje Stavoren binnen langs het water naar alweer een stempelpost op 27,5 km (12.55 uur) , alleen weer geen zitplaatsen. Als ik verder loop en bij de haven uitkom, staat het beeld van het Vrouwtje van Stavoren met ook een eetcafeetje, waar Ronald, Mieke, Klaas en Marianne aan de soep zitten. Ik schuif ook aan en neem het er lekker van. Via Molkwerum,- passeer trouwens "Miep's Aaswinkel (hengelsport)- waar al weer bouillon uitgedeeld wordt naar Hindeloopen. Dit is weer een plaatje, maar in de hele smalle straatjes valt de wind weg en dan krijg ik het knap benauwd en flauw, vlug nog een broodje erin. Bij de stempelpost op 38 km (15.20 uur) zitten de controleurs in klederdracht. Ik heb er niet zoveel oog voor, ik wil ruimte, frisse lucht. Dat lukt en de flauwte verdwijnt dan ook onmiddellijk. (flauw hé) Op de weg naar Workum natuurlijk weer langs het water en molen, niet alleen die moderne wind/energiemolen, glijdt een zwanenechtpaar statig voorbij. Ineens zie ik dat er ook een jong bij is. Als ik een foto wil kijken word ik (terecht) met groot machtsvertoon nijdig weggeblazen door vader zwaan. Nou als je dan uiteindelijk maar steeds de ene voet voor de ander blijft zetten kom je dan toch in Workum aan (45 km) 16.37 uur) Poeh poeh! Alweer gehaald . Joop zit te wachten (en te genieten op de Merk een terras waar een shantykoor met draaiorgel staat te zingen en te spelen. Het is goed gegaan, maar ik begin me toch te gapen, alsof ik de hele dag nog niet gegeten heb , zou het vermoeidheid zijn????. In Workum is Italiaans restaurant Italia, we eten samen een portie meloen met parmaham daarna een bord spaghetti/bolognese, dat verdwijnt bij mij als sneeuw voor de zon en ik voel me heel goed. Vroeg slapen voor 22.00 uur.
Donderdag 2 juni 2011 Workum - Franeker Ik ben alweer vóór de wekker die op 05.00 uur staat wakker, de kikkers wekken me ongeveer om 04.18 uur, gezellig hoor. Het is maar 15 minuten rijden naar Workum, dus iets over half zeven ben ik er al. Kom Jan en Luuk weer tegen en babbelen wat. Luuk zegt als Jan lastig wordt dan laat ik gewoon het touwtje los en bij voorkeur bij een brug zonder leuning. Moet kunnen. Joop krijgt een beetje genoeg van dat vroege opstaan, helaas kan hij geen krantje kopen, want het is Hemelvaartsdag. Vandaag komen we vlak langs onze camping n.l. Parrega en Tjekwerd, langs de trekvaart. Eerst nog iets heel leuks: een tijdje hoor ik al steeds accordeonmuziek, maar ik kom er niet achter waar die staat, misschien aan de overkant van de weg: nee hoor, niets te zien, het geluid blijft. Ineens zie ik dan mensen met fototoestellen, aan de overkant van de weg staat een hele grote boerderij met een heel hoog dak en boven op het dak zit onze muzikant, wat natuurlijk de kreet "kom van dat dak af"oplevert. Dit is een welkome afleiding want we lopen door tot Bolsward waar op 12,5 km de rust is. Eerst passeren we het schitterende oude raadhuis waar de Friesche vlag trots wappert. Dan de rust: ook heel apart in de Broerekerk, het dak is eraf en voorzien van een glazen koepel, de gewelven zijn er nog maar daarnaast heel veel banken, koffie, thee en chocomelk. Heerlijk eindelijk eens een goede, op wandelaars afgestemde rustpost. Ik geniet ervan. Even stempelen (09.22 uur) neem lekker wat rust. Bij Schettens op 17 km staat weer een toiletwagen en door een bos(je) gaan we naar Witmarsum, daar is niet veel te beleven, we krijgen wel een flink stuk kaas. Route is niet bijster interessant, maar dat kan nu eenmaal niet altijd. Net als ik me loop te vervelen staat Joop, als hij me niet had geroepen had ik hem nog gemist ook. Sorry Joop! Het volgende doel is Harlingen, maar oh wee zo gemakkelijk gaat dat niet, het is saai, en saai. Ik een heel klein plaatsje Arum staat een lief meisje die ranja en cake aanbied en er niets voor wil hebben, het is Joyce en haar zusje Sacha, ik zal ze vanuit het Brabantse Berlicum nog een bedankkaartje sturen, want ik krijg een stickertje mee met hun namen erop. Dan volgt nog Kimswerd (27 km) -ook niets aan- blik op oneindig en door naar Harlingen. Ik krijg van Joop een telefoontje dat hij op het terras zit bij restaurant "Bij Ons" hij zegt genoten te hebben van een heerlijk broodje zalm, maar dat er ook tomatensoep met verse pesto op de kaart staat, ok ik kom eraan. Oh ja ook nog te vermelden dat ik zoveel sms-jes krijg, hartstikke bedankt mensen. Ik sukkel Harlingen binnen als m'n telefoon gaat en daar is Carry met een opbeurend woord. Ook bedankt, oh jee ik zie bijna de stempelpost over het hoofd het is 13.10 uur , 31,5 km, vlug in en uit, ik groet Eric en Isis en naar het terras, daar laat ik mij ook een pilsje goed smaken, dat heb ik verdiend! Na rust zijn de pijlen weer spaarzaam en het is dat ik net gelezen heb RA eerste steeg dat het mij opvalt, hierna een taai stuk weer voorbij de Tjerk Hiddessluizen dan over een fietspad naar Midlum. Tot Bolsward was het leuk en het terras ook, maar nu niet meer. Wat een taai stuk NdJ, heb even geen oog meer voor het mooie Friesche landschap, is nu ook niet zo mooi, maar dat zal wel aan mij liggen. Ach en bij Herbaijum staat toch Joop weer, wat ben ik blyd! Eerst loop ik nog op de "automatische piloot" dan denk ik nú gas erop naar Franeker. Via de lange Harlingerweg naar Franeker, ik zál er komen. Ik ben er om 15.30 uur. (42 km) Er staat een grote tent met vrij harde muziek, dus wij hebben het snel gezien. We gaan lekker naar de camping, douchen en dan iets eten bij een schijnbaar hele goede Italiaan in Bolsward. Plan was goed, helaas was "Ponte Vecchio"gesloten, ook de telefoon werd niet opgenomen. Even balen, toen doorgereden naar Workum dan maar naar Julia en weer m'n buik vol gegeten aan spaghetti bolognese, thuis nog een glaasje wijn gedronken en heerlijk gaan slapen.
Vrijdag 3 juni 2011 Franeker - Dokkum Alweer vóór de wekker wakker, dat is fijn, want dan heb je geen haast gevoel. Weer is prachtig. Wat bof ik toch. Heb trouwens geen spierpijn, niets. Gisteren hebben ze vergeten (en ik zelf ook) mij een daginformatie te geven. Ik geef Joop een adres op in Franeker waar de start helemaal niet blijkt te zijn, goed dat we vroeg zijn, we komen toch op tijd. Ik bereid me voor op een lange saaie dag, 46 km over de kop van Friesland met lange rechte wegen. Ik ben steeds blij met de sms-jes van een vaste kern: Ria, Marti/Wim, Pietje die belt), zelfs Dion, Richard, Carry, Leny. Het loopt prima, Elfstedentocht is allemaal verhard en daarmee kan ik goed vooruit, je hebt ook de ruimte, beter als de Vierdaagse. In de buurt van Minnertsga kom ik Ronald tegen en we lopen samen een stuk op, wat heb ik respect voor zijn lopen met prothese. Zij lopen ook niet constant met z'n vieren maar ook af en toe een stukje in eigen tempo. Ronald komt uit Bolsward dus weet mij veel van Friesland te vertellen. We zijn nu ook in de buurt van het Friesche Berlikum (Berlsum) maar komen er niet doorheen. Bij St. Jacobiparochie (14,5km) blijkt een geheime controle te zijn en wat een verrassing, bij een kerk die ook weer opengesteld is, staat muziek te spelen met o.a. Als de klok van Arnemuiden en Droomland (!) en er is koffie, thee, chocomelk, wel een muurtje geen banken, nou ik heb geluk er staan 2 bankjes waarvan ik op een toevallig net een plaatsje weet te bemachtigen. Heerlijk in het zonnetje, broodje, bakkie thee. Het is goed zo. Ik bereid me voor op een lang doorgaand stuk van de ene "parochie"naar de andere: Sint Jacobiparochie, Sint-Annaparochie ,Vrouwenparochie, Vrouwbuurstermolen, dit is één lijn alsmaar doorgaand. Toch valt het enorm mee. De sfeer is goed. Ik had niet verwacht dat er in deze plaatsjes iets te krijgen was, maar hé: een warme bakker, ik erop af om een paar verse krentenbollen te halen, nee het wordt nog lekkerder een puddingbroodje waarvan de pudding enkele minuten later me tot de oren reikt. Mmmm. Ondertussen passeer ik ook weer eens Luuk en Jan, zij lopen er ook nog monter bij en bouwjaar 45 groet ze. Bij Vrouwenparochie wordt ons door keurslager Spijkerman een echt droog friesch worstje aangeboden. Dan komt een molen in zicht bij Vrouwbuurstermolen (22 km) en ik besluit om maar even te rusten (ik heb een beetje pijnlijk klein teentje maar ik zie niets), het bedienen/halen gaat dermate langzaam dat ik maar aan zelf-service doe, eigen eten en drinken, 't is fijn om even te zitten. Ik ga linksaf de Leijster Hegedyk in en na ca. 300 mtr staat een bekend, het is Joop, nou wat graag laat ik mij onze eigen bouillon smalen, heb wel net gerust, maar dit is ook heel erg goed! Na m'n rust kom ik door zulke kleine plaatsjes waar ik nog nooit van heb gehoord. Hijum, Finkum er is zelf een mini-kermis, de vlaggen hangen uit, ach als er maar wat te zien is, vol verwachting ruk ik op naar Bartlehiem, de wind is flink aangewakkerd. Ja dat dacht ik, wind op kop, duwen , lekker hoor. Toch begint het op een gegeven moment te vervelen, wát een eind. De Zuidermiedweg is wel 5, 6 km lang. Dan denk ik aan de echte Elfsteden schaatsenrijders, wát een klus, wat knap en dan meestal onder uiterste barre omstandigheden, Lies doorgaan nu, niets te zeuren, knokken, dat kruisje moet verdiend worden!. Bartlehiem komt maar niet in zicht, toch is het niet zover, eindelijk 31,5 km het bruggetje, dan is er soep, weer: geen zitplaats, ja in het gras. Joop heeft gebeld kan met de auto niet op deze plaats komen en wacht in Birdaard. Eerst even bijkomen. Als ik verder ga zie ik aan het water wel hele mooie grote huizen staan, ziet er welvarend uit. In Birdaard zit ik op 36 km en daar is het me leuk, ik ben al weer vergeten dat het net zo moeilijk was. Een idyllisch gezicht, een riviertje of vaart ik weet er geen naam van, brug, die telkens open en dicht gaat om scheepjes te laten passeren, de molen die volopp draait en: Joop op het terras waar ook nog eens een geweldig Shantykoor uit volle borst staat te zingen, het zijn de "Slykstappers". Joop vertelt ze zingen al driekwartier achter elkaar zonder hetzelfde nummer te zingen. Wat gezellig. Joop had al een broodjes warm vlees met mosterdsaus genoten en ik bestel thee met aardbeiengebak. Wat is het hier heerlijk toeven, ik heb moeite met opstappen zo gezellig is het, wandelaars die ondertussen voorbijkomen. Toch maar weer verder en ditmaal langs de Dokkumer Ee, dat is nog een aardig stukje...... ondanks de totale 46 km vandaag de stempost, finish binnen om 16.44 uur. Hele mooie binnenkomst via het Zuider Bolwerk met alweer een prachtige molen, mooie gebouwen, smalle straatjes, het water, de schepen: een plaatje. Ook nu weer geen zitplaats te vinden, dan maar een café binnen, want iedereen wil natuurlijk graag buiten zijn met dit mooie weer. Na een biertje op weg naar Bolsward (60 km) We besluiten niet eerst naar de camping te gaan, maar meteen iets te gaan eten. Dat doen wij we hotel-restaurant de Wijnberg in Bolsward en goed en lekker!!! Allebei nemen we mosterdsoep, Joop een tartaartje van zalm met garnalen en ik kies voor Friesche Lekkernijen. Dat is een niet te grote schotel met speciale ham met asperges-mousse, dan een bolletje huzarensalade met de befaamde friesche droge worst, twee minibroodjes met friesche geitenkaas en rosbief. Daarbij drinken we een spaanse chardonnay. Wandelen is één ding, lekker eten en drinken is een ander ding. Voldaan naar de camping, vroeg slapen, want morgen staat de wekker op 04.30 uur
Zaterdag 4 juni 2011 Dokkum - Leeuwarden Ondanks het vroege uur toch weer vóór de wekker wakker, op tijd want we (Joop dus) hebben een uur te rijden naar Dokkum, ja het is niet anders. Hij zet me af bij de startlocatie waar ik ruimschoots op tijd ben. Zelf gaat hij toch helemaal terug om nog wat slaap in te halen. Gezellige drukte bij de start. Ik sta vrij vooraan. De man met zijn (kleine) trompet is er ook weer en ineens is er iemand die spontaan het Friesche volkslied aanheft, ik krijg er kippevel van en de tranen lopen me over de wangen. Echt weer iets voor mij, kan er niets aan doen. De emoties liggen wat meer aan de bovenkant. De loco-burgemeester houdt een toepsraak in het fries wat ik behoorlijk kan verstaan na 4 dagen tussen heel veel friezen gelopen te hebben, onder prachtige weersomstandigheden gaan we op weg naar de laatste 28 km terug naar Ljouwert. De eerste stop na 9 km is in Rinsumageest bij een dorpshuis. Wat denk je: gezéllig, harmonie die hele vlotte muziek speelt, opnieuw Friesch volkslied, polonaise, kruidkoek met tompoucenbeslag erop, voldoende stoelen. Wat een feestje en het is pas 08.15 uur. Dat Elfstedenkruisje komt dichterbij. Nog 9,5 km en dan is er al weer een rust, het gaat via Aldtsjerk, Oentsjerk en Gytsjerk, hier op 18 km is een caférust bij café de Viersprong, er zit een accordeon-orkest te spelen, je moet er respect voor hebben maar als ze uiteindelijk met hele serieuze gezichten Sinterklaasliedjes spelen moet je toch wel lachen. Nou ja ik heb gelukkig wel een zitplaats er is melk, karnemelk, chocomelk koffie en thee, komt het uiteindelijk toch nog helemaal goed! Om 10.30 stap ik op voor de laatste 10 km's. Er is volop sms-verkeer. Ria meldt dat ik op moet letten op het "Elfstedenbruggetje"en dat er een rally van Oldtimers op komst is. Ja dat bruggetje komt er inderdaad aan. Hier zijn allemaal blauwe mozaiek tegeltjes bevestigd van degenen die met goed gevolg de echte, grote Elfstedentocht schaatsend hebben volbracht! Een leuke afwisseling, ook komen de Oldtimers in zicht en ik loop Koos van de WIOS achterop, hij heeft helaas een blessure, want is normaliter veel en veel sneller als ik. Dan heeft Joop slaap ingehaald en deze kant op geraced, staat hij weer. Hartstikke lief hoor! Praatje, kusje en dan tot de finish, dat is een fluitje van een cent. Inderdaad Joop staat vóór de finish bij de Harmonie en staan wel wat mensen langs de kant hier en daar met bloemen, maar echt druk is het niet alleen van wandelaars, ik kan afstempelen op 12.29 uur. Binnen zit weliswaar muziek (maar dat had buiten moeten zijn) en zie Klaas, Marianne en Ronald en Mieke en ga ze feliciteren, helaas nauwelijks zitruimte en het weer lokt ook naar buiten. Bij de vele sms-jes die ik krijg is die van Ria het mooiste, de origineelste : "Het einde is in zicht. FAN HERTE LOKWINSKE. *) Een geweldige prestatie een bierke heb jij en Joop wel verdiend. Geniet van het morgen niet-wandelen. Gr. Xxx Ria" *) van harte gelukgewenst - het heeft lang geduurd voordat ik er achter was wat lokwinske betekende........ Voor allen en Joop in het bijzonder "TIGENDANK" Oan't sjen Lies, 8 juni 2011
Pro Corporetocht te Gendt 17 april 2011We zijn vandaag mooi op tijd bij het startbureau omdat het de laatste keer is dat Mien de inschrijving regelt, dus even een bedankje is wel op z’n plaats. We gaan met een groepje op pad voor de 30 en sommige voor de 35 km. Degene die gisteren niet konden meelopen met de Bloesemtocht in Geldermalsen kunnen dat vandaag ruimschoots inhalen. We lopen eerst een stukje over de dijk langs de Waal en na ca. 8 km zien we de 1e Wios rustpost waar we even stoppen voor een kopje koffie/thee. Daarna vervolgen we de tocht over de dijk richting Bemmel. Ramon heeft gisteren al een tocht van 32 km gelopen en heeft last van blaren, bij de 2e rustpost is helaas geen EHBO aanwezig. Wil en Ramon besluiten om de kortste route terug te nemen en dat blijkt achteraf een goede keuze te zijn geweest aangezien Ramon nu onder beide voeten blaren heeft. De rest vervolgt de route, bij de splitsing van de 30 en 35 km in Bemmel splitst ook ons groepje zich. Na voor de 35 km de eerste lus van bijna 500 meter besluiten we toch maar weer aan te sluiten bij de anderen en de route van de 30 te volgen. We lopen over het viaduct van de Betuwelijn en zien zowaar 2 treinen langskomen. We kunnen onderweg op diverse plaatsen genieten van de bloesem (die foto’s). Het weer is heerlijk en de sfeer is goed. Eenmaal weer in Gendt zien we de finish al maar mogen we toch nog even een paar straatjes om. We drinken met z’n allen nog wat op het terras waarna iedereen weer op weg naar huis gaat. Marianne
2e voorjaarswandeling te Apeldoorn, 10 april 2011Vandaag zijn we al vroeg op pad gegaan richting Apeldoorn om daar deel te nemen aan de 2e voorjaarswandeling van E.A.W.C. "Wandellust". Als we om 7.40 uur aankomen in het clubgebouw zijn onze wandelmaatjes Wil en Ramon al aanwezig en hebben de inschrijving al geregeld. Om klokslag 8.00 uur worden de wandelroutes uitgereikt en kunnen we op pad. We krijgen een uitgebreide routebeschrijving (8 kantjes voor 30 km!) mee die we eigenlijk niet nodig hebben want de bepijling blijkt héél goed te zijn, eigenlijk nog makkelijker dan de beschrijving. Het 1e deel van de route voert ons door een wijk in Apeldoorn waar we langs de "Zwaanspreng" lopen. Een sprengbeek ontspringt bij een sprengkop. Dit is een tot op het grondwater gegraven gat, waardoor het grondwater vrij komt en gaat stromen. Door het natuurlijke hoogteverschil ontstond zo een beek. De sprengbeken zijn rond 1900 gegraven en zorgden voor watertoevoer naar de viskwekerij. Als we Apeldoorn verlaten lopen we door de bossen en een stuk van "Geldersch Landschap" genaamd Bruggelen richting Beekbergen. In het bos lopen we soms over vrij smalle paden met redelijk wat hoogteverschil. Onderweg komen we 2x bij dezelfde rustpost waar we even lekker genieten van een broodje en koffie, Ramon heeft hier de broodjes "bal" ontdekt. Het weer zit ons mee, we kunnen volop genieten van de natuur. Als we na ca. 25 km Apeldoorn weer inlopen is er nog een rustpost bij een verzorgingshuis waar we via de tuin binnenkomen en via de voordeur het gebouw weer verlaten. We vervolgen onze weg langs nog een paar sprengbeken, waar we ook nog even hebben staan genieten van een eend met zijn "kroost" er waren wel 15 kleine kuikentjes bij. Ongemerkt komen we alweer aan bij het startbureau en kletsen nog even na onder het genot van een drankje, waarna we ieder weer onze eigen weg naar huis nemen. Marianne
Land van Cuijk, 2 april 2011Als om 4.30 uur de wekker afloopt denk je wel eens wat is er nou zo leuk aan wandelen dat je er zo vroeg je bed voor uit komt. Zelfs de katten kijken ons even aan van: jullie weten toch wel dat het weekend is! Maar we hebben er zin in en na Saskia, Mieke en Ronald opgepikt te hebben gaan we naar de startlocatie bij Chicopee in Cuijk. Wil en Ramon zijn al aanwezig en we regelen de inschrijving en gaan op pad. Het is nog donker maar de temperatuur en het humeur zijn prima. Via het industrieterrein gaan we onder de A73 door en volgen een mooi pad langs de Maas en de Kraaijenbergse plassen richting Grave. Bij DEW Escharen hebben we onze 1e rust en genieten hier van een kopje koffie met heerlijke "Suikerhaantjes" (Wil was om 04.00 uur vannacht al even langs de bakker gegaan voor verse suikerhaantjes) Van hieruit lopen naar Langenboom en via de Langenboomse bossen naar de plassen die het recreatiegebied "de Kuilen" heten (deze zijn ontstaan door de activiteiten van een steenfabriek) Een mooi stukje natuur waar je bijna ongemerkt de kilometers wegloopt. In Beers hebben we weer een rustpost waar we genieten van een heerlijk huisgemaakte soep. Van hieruit gaan we naar Cuijk, door het centrum, naar de maasdijk. Via een pas langs de Maas vervolgen we onze weg tussen de schapen door die zich gelukkig weinig aantrekken van de wandelaars. Na 42 kilometer komen we weer aan bij Chicopee waar iedereen een certificaat uitgereikt krijgt. We hebben wederom genoten van een heerlijke dag, goed gezelschap, mooi weer, een perfect verzorgde tocht en een schitterende route. Een tocht die wij zeker nog een zullen lopen. Marianne
Winterserie Escharen, 20 februari 2011Na op zaterdag in Schaijk gelopen te hebben waren mijn vrouw en ik van mening dat het een goede zaak zou zijn om alweer eens 2 dagen achter elkaar te lopen. Dit als voorbereiding op de elfstedentocht eind mei. Samen met Mieke en Riet zijn wij naar Escharen gegaan om hier een wandeltocht uit de winterserie te lopen. Wij hebben deze keer ingeschreven voor de 20 km, de dag hiervoor hadden we 25 km gelopen. De route voert ons van het clubgebouw van D.E.W. door het stadje Grave naar de dijk langs de Maas, deze volgen wij een stukje waarna we weer teruggaan naar Grave en vanuit hier naar Velp gaan. Onderweg lopen via landgoed “de Lievendael” naar de rust in basisschool “de Verrekijker”. Hier was het lekker warm en het kopje koffie smaakte ook goed, niet alleen ons, maar ook hier zagen we enkele leden van Wios ’81 genieten van het bruine vocht. Buiten was het erg koud, er stond een straffe oostenwind bij een temperatuur van rond het vriespunt. Na de rust gingen we richting zuiden naar het Raamdal. Dit is een mooi stukje natuur zo langs de Graafse Raam zo het riviertje officieel schijnt te heetten. Al snel krijg je dan Escharen weer in zicht, alleen ben je er dan nog niet, de start van deze mars ligt in feite in Grave. Na bijna 4 uur gewandeld te hebben bereiken we het eindpunt. Dan nog even een kopje koffie en weer richting Malden. Zo hebben wij er weer een mooi wandelweekeind opzitten. Klaas
Snerttocht Schaijk, 19 februari 2011Deze zaterdagmorgen zijn Marianne en ik samen met Ronald en Saskia richting Schaijk gegaan. Hier werd een wandeltocht georganiseerd door Frits Spanjers, een man die zich al jaren inzet voor de wandelsport. Frits is een man die bijna 50 keer de vierdaagse heeft gelopen, maar die wij in Friesland hebben leren kennen bij de elfstedenwandeltocht, een tocht die hij ook vele malen heeft gelopen. Ook afgelopen jaar was hij in Friesland, dit keer niet om te lopen maar om al zijn wandelvrienden te steunen tijdens deze pittige tocht. Zijn gezondheid stond en staat hem nog steeds niet toe om zijn zo geliefde hobby uit te oefenen. Frits is een man waar ik veel respect en waardering voor heb. In Schaijk heeft hij ook een mooie tocht (snerttocht) ontwikkeld. Een tocht die door een gebied gaat wat mij erg heeft verrast, natuurgebied De Maashorst. Dit gebied heeft alles in zich, bos, heide, uitgestrekte grasvlaktes, vennen en een zandafgraving. Erg mooi! Als je het natuurgebied weer achter je laat loop je richting Zeeland. Voordat je Zeeland bereikt heb je eerst een rust bij een pannenkoeken restaurant. Een goede rustplaats welke na ongeveer 2 uur lopen wordt aangedaan. Vanuit de rust gaat het verder richting Zeeland waar je door en omheen loopt. Na een uur bereik je dan de tweede rust, De Heische Tip, een vakantiepark met een restaurant waar een broodje kaas een heel goed en uitgebreid broodje kaas was. Na lekker gegeten te hebben was het nog ruim een uur lopen naar het eindpunt in Schaijk, waar nog een heerlijke kop erwtensoep met roggebrood en spek op ons wachtte. Dit was bij het inschrijfgeld inbegrepen. Hier zagen we nog enkele andere Wios-leden die ook de weg naar Schaijk hadden gevonden. Na Frits bedankt te hebben voor de erg mooie tocht gingen we zeer tevreden huiswaarts. Klaas
Winterkwartet Diever, 12 februari 2011Na een overnachting in het Friese Joure zijn Marianne en ik op zaterdagmorgen afgereisd naar het Drentse Diever. Hier werd door wsv. Tigo een wandeltocht georganiseerd in het kader van hun winterkwartet. Dit zijn meestal erg mooie tochten in mooie omgevingen, bijv. Giethoorn en Havelte. De tocht in Diever is ook een mooie tocht, zeker als het mooi weer is. Helaas was dat dit jaar niet het geval, na een goed uur begon het al licht te sneeuwen. Na de eerste rust waren we genoodzaakt om de regenbroeken aan te trekken. De sneeuw ging over in hagel en ijsregen, later werd dit gewoon regen. Dit alles maakte dat het een erg natte en koude tocht werd. Je ziet dan ook niet veel meer van de omgeving omdat je weggedoken in de capuchon van de jas een beperkt zicht hebt. Dit is erg jammer omdat de natuur rondom Diever erg mooi is, heidevelden en een mooie zandafgraving. Nu het zo koud en nat was waren we blij niet ingeschreven te hebben voor de 40 km, maar voor de 25 km. De bepijling was goed in orde en onderweg was een goede en lekkere warme rustplaats in het buurthuis van Geeuwenbrug. Het was leuk om weer eens een tocht te wandelen van de vereniging waar ik enkele jaren lid van ben geweest en bekenden te begroeten. Zeker onze wandelvriend Anne Leemburg uit Franeker die wij kennen van de 11-stedenwandeltocht. Sinds vorig jaar is hij ook een zéér enthousiast 4Daagse wandelaar. Al met al een natte en koude maar toch ook weer een goede wandeldag. Klaas
Paschalistocht van vandaagVanmorgen werd mij in alle vroegte (door Klaas) gevraagd om een deal te sluiten….. deal hoezo en zo vroeg….. Klaas zou voor de foto’s zorgen en … dan kon ik ‘de deal’ een leuk stukje schrijven over de Paschalistocht van vandaag (6 februari 2011). Bij thuiskomst dus eerst achter de pc alvorens een lekker warm bad te nemen. “De W van al Weer Wandelen in Wijchen met heel veel Wind en toch prima WandelWeer” Leek me wel een leuk thema voor vandaag. En ja, daar begon het allemaal mee. Alles moest ik nu extra goed bekijken want ja, je moet wel met een goed verhaaltje komen. Ik had geluk want ik was in plezierig gezelschap van Ria uit Elden en Henk uit Arnhem. De petjes van Henk en mij moesten we regelmatig vasthouden en de kippen die we onderweg tegenkwamen hadden moeite om zich staande te houden. De wandelroute verliep o.a. via Woezik, Huurlingsedam, De Gamert, Wijchense Meer, Marktplein met onderweg een koffiestop bij zaal Sterrebosch waar het personeel eenieder probeerde ter verleiden met een heerlijke kop koffie met appeltaart. Maar de meeste wandelaars geven toch de voorkeur aan een lekkere bruine boterham met kaas dan aan appeltaart. Na een aantal kilometers onze wekelijkse stop bij Cor, Ger & Toon waar o.a. overheerlijke snert en broodjes worst werden genuttigd onder het genot van geanimeerde gesprekken over wat er zoal in het leven van een wandelaar de afgelopen week was gebeurd. En dat is nogal wat…. maar we hebben ook wandelgeheimen en laten we dat zo maar houden…… als je je verhaal maar kwijt bent. Hieronder nog een mooi gedichtje over Wind wat ik gauw van internet heb geplukt. De Wind Hij blaast mij haast omver Bomen buigen door het geweld Struiken dansend op de wind De natuur is even wild. Wandelgroeten van Annemieke
Wintertenen – tintel – tocht te Oeffelt 30 januari 2011Het is een mooie maar koude ochtend als we op weg gaan naar Oeffelt, onderweg geeft een buitenthermometer min 5 graden aan. We vertrekken vanuit de startlocatie en verlaten al vrij snel het dorp om via een paadje achter de school langs naar de dijk te gaan., de route vervolgt zich over de dijk en hier kun je de kou niet alleen voelen maar ook heel duidelijk zien, het gras ziet wit van de vorst en op sommige plaatsen is het water bevroren. Het is een mooie en verkeersvrije route die ons ook langs de Maas voert. In Beugen is onze 1e rustplaats waar iedereen even lekker bij kan komen van de kou met een lekker kopje koffie. We zijn vandaag met z’n zevenen op pad en komen ook nog meerdere leden van de Wios tegen onderweg. Na deze rust vervolgen we onze tocht om door “de Vilt” een natuurgebied tussen Oeffelt en Beugen, te wandelen. Als we dan Oeffelt weer naderen is er voor de liefhebber eventueel nog een 2e rustpost. Hierna komen we op het traject van het “Duits lijntje” dit is een voormalige spoorlijn tussen Boxtel en Wesel. Het pand waar we langs lopen geeft ook nog echt de indruk van een oud stationsgebouw. Eenmaal over een oud bruggetje vervolgen we een smal pad waarna de finish al weer bijna in zicht is. We kunnen weer terugkijken op een heerlijke wandeltocht waarbij we volop hebben kunnen genieten van de natuur en het gezelschap. Marianne
Koele Zilte Zeelucht22 en 23 januari jl. was het weer tijd voor de PWN Egmond Wandel Marathon 2011. Dit keer voor de 4e maal naar het mooie Noord-Hollandse duingebied afgereisd. Ruim van tevoren hebben we de slaapplaatsen voor onze groep, bestaande uit 6 personen en 3 honden, geregeld. Dit keer voor de laatste maal in het knusse zomerhuisje aan de boulevard van Egmond aan Zee, het moet namelijk dit jaar plaatsmaken voor een nieuw hotel. Ook dit jaar was alles weer goed geregeld door de organisatie van deze mooie 2daagse. Zelfs de 6 vergeten startkaarten leverden geen problemen op, alles werd binnen 5 minuten keurig netjes geregeld en gecontroleerd. Toen dit probleem was opgelost konden wij van start gaan voor de noord-route (21 km) op zaterdag, richting Bergen aan Zee. De nordic-walkers, zij mogen ook deelnemen aan deze tocht, lopen op zaterdag de zuid-route (21 km) richting Castricum, op zondag lopen wij de zuid-route en de Nordic-walkers de noord-route waardoor wandelaars met of zonder “stokken” elkaar niet voor de voeten lopen. Het was weer heerlijk op het strand. De regen op de eerste dag gedurende zo’n 3 kwartier kon het goede gevoel niet verpesten. Het strand, de zee en de duinen geven ons altijd een bepaalde rust. Of dit nu komt door het ruisen van de zee of door het krijsen van de zeemeeuwen, ik weet het niet maar het heerlijke gevoel is er gewoon! De honden vinden het ook geweldig op het strand, zij kunnen zich ook heerlijk uitleven. Tijdens het lopen door de duinen kun je ook in de winter genieten van de natuur en zijn natuurlijke verzorgers: grote grazers. Altijd weer verrassend waar je deze tegenkomt en elke keer weer mooi om deze dieren van dichtbij de bewonderen. Je kunt ze héél dicht naderen maar de grote horens zorgen ervoor dat je het nodige respect voor ze behoudt. Deze runderen kun je zowel op de noord- als op de zuid-route tegenkomen. Wij hebben met elkaar dit weekeinde weer geweldig genoten van wat het wandelen en de natuur ons te bieden heeft. Klaas
3e tocht Winterwandelserie te Wijchen 16 januari 2011Om 6.45 uur loopt de wekker af. Het is nog donker en stil op straat als wij in de auto stappen om een paar van onze wandelvrienden op te halen om met z’n allen de 3e tocht van de Paschalis winterwandelserie te gaan lopen. De tocht gaat vandaag richting Niftrik (zoals wij stiekem ook al gehoopt hadden in verband met het hoge water) Vanaf de start gaan we, via een mooi bomenlaantje, richting Wijchen Zuid waar voor de liefhebbers de 1e rustpost is. Vervolgens gaan we via de Balgoyseweg naar de Maasbandijk waar we goed kunnen zien hoe hoog het water hier al is. Bij restaurant Hoogeerd stoppen we voor een lekker kopje koffie/thee en voor onze viervoeter Jeltje die erbij is een lekkere versnapering met een bakje water. De route gaat verder over de dijk naar Niftrik. Het is heerlijk wandelweer en af en toe laat het zonnetje zich zien. We lopen intussen al met 9 Wios-leden en de sfeer is prima. Op afstand zien we de watertoren al opduiken en sommige van ons krijgen dan gelijk een visioen van een broodje worst, wetend dat daar ook de Wios-rust is. Bij de rustpost heerst een gezellige drukte, Ger neemt net zijn welverdiende kopje koffie en Toon en Cor zijn druk bezig om iedereen te voorzien van zijn of haar kopje soep/broodje worst of iets anders lekkers. Van hieruit is het nog ongeveer een half uurtje naar de finish maar niet zonder nog eerst een stukje door het bos te mogen lopen, gelukkig zijn de paden al weer beter begaanbaar geworden. Aangekomen bij de finish wordt nog even nagekletst onder het genot van een drankje en gaat iedereen weer richting huis. Marianne
Leeuwenmars en Noviomagumtocht 24 en 25 april 2010Zaterdag vroeg op gestaan om op tijd te kunnen starten in de Beneden-Leeuwen voor de 49e Leeuwenmars. Het weer is goed en mijn vrouw en ik hebben besloten om samen de 30 km te gaan lopen. Om half 8 gestart en lekker gelopen over o.a. de Waalbandijk. Wij vinden lopen over de dijk nooit onplezierig. Je kunt altijd goed rondkijken en genieten van de natuur in de uiterwaarden. Er zijn vandaag niet veel wandelaars onderweg en het is dan ook rustig op de rustposten. In de loop van de ochtend gaat het kwik omhoog en de nodige kledingstukken gaan uit, jas uit en de pijpen van de broek geritst. Heerlijk om de zon op je huid te voelen en je krijgt er ook nog een lekker kleurtje van. Even na half 1 zijn we weer terug op het startbureau na een lekkere wandeling. Zondag weer lekker vroeg opgestaan om in Heilig Landstichting de Noviomagumtocht te gaan lopen. Dit keer gaat er een vriendin van ons mee en 2 honden van een andere vriendin, die een paar dagen bij ons logeren. De honden zijn de reden waarom we deze tocht gaan lopen. Het belooft een warme dag te worden en hier kunnen ze lekker over onverharde paden en in de schaduw van het bos lopen. We hebben met elkaar besloten om 25 km te gaan wandelen, dit is zo’n beetje het maximale wat de honden aan kunnen. Het wordt inderdaad een mooie warme dag. De wandeling is mooi maar erg zwaar, er moet veel geklommen worden en de Duivelsberg doet zijn naam eer aan. Voor wandelaars die net gestart zijn met de training voor de 4Daagse is de tocht erg pittig. Onze vriendin besluit dan ook om halverwege over te stappen naar de 15 km. Wij gaan verder met de honden en treffen onderweg 2 bevriende wandelaars en samen gaan we verder. Genietend van een mooie omgeving en het heerlijke weer. Het warme weer breekt de honden een beetje op en tegen het einde besluiten wij een stukje af te snijden en laten zo een stukje van ongeveer 1,5 km liggen. Terug in hotel Sionshof even lekker met een groepje andere leden van Wios ’81 op het terras gezeten en genoten van een welverdiende consumptie. Volgens vele wandelaars is de Mariken van Nieumeghen-tocht zwaar. Volgens ons is de Noviomagumtocht nu zwaarder, daar waar in de Marikentocht enkele heuvels zijn weggelaten (waardoor en minder geklommen dient te worden), lijken deze heuvels nu aan de Noviomagumtocht toegevoegd en is deze nu volgens ons een heel stuk zwaarder dan de Mariken van Nieumeghen-tocht. Marianne en Klaas |
Contact
Informatie aanvragen |
WIOS '81 al 30 jaar een begrip!